ما آدما انقدر بدي و کثافت توي فکرمون هست که نمي تونيم هرچيزي به فکرمون رسيد رو بنويسيم

چون ما هميشه خودمون رو بهتر از اون چيزي که هستيم نشون ميديم!

چون همه ما رو به عنوان گاندي، مادر ترزا، عارف، انيشتن، فيثاغورث و ... مي شناسن در حالي که ما هيتلر، ضحاک، شيطان پرست و ... هستيم و شايد بدتر!

گاهي وقتا فکر مي کنم آدماي بد مشهور در طول تاريخ چقدر انسانهاي شريفي بودن! بديهاشون رو پنهان نکردن و دو رويي و ريا به خرج ندادن مثل

مامهم نيست!

اصلاً مهم نيست